عادت

از وقت رفتنت گلم چند وقتی داره میگذره میگفتی عادت میکنم هر لحظه حالم بدتره این خاطرات لعنتی میپاشه رو قلبم اسید خیلی سواله تو دلم به آرزوها کی رسید با کی تو این روزا گلم گلایه از من میکنی تو لحظه های بی کسیت یاد من اصلا میکنی گاهی لباسایی رو که دوست داشتیو تن میکنم هر شب به یادت تا سحر هی شمع روشن میکنم عکسا و یادگاریات این روزا تسکینم شده خندیدن زوری گلم این روزا تمرینم شده عادت نکردم من هنوز تو خاطرت پر میزنم وقتی میام به خونمون گاهی هنوز در میزنم لیوان و بشقابت هنوز رو سفرمون بیتابته نون و نمک هامون هنوز من مطمئنم یادته وقتی که دلتنگم تورو پیشم تصور میکنم با اشک هام تا قبل صبح لیوانتو پر میکنم سر میکشم اشکم رو تا تلخی این روزا بره باز امشبم رفت و دلم واسه شکستن حاضره جا پای تو اینجا هنوز رو تار و پود قالیه به جون جفتمون قسم جات خیلی اینجا خالیه امشب ازت میخوام خدا فکرم بیوفته تو سرش اون عشق رویایی ما این باشه باید آخرش میرم از این خونه شاید اینجا اضافی تر منم گاهی ولی یواشکی حتما بهت سر میزنم این آخرین نامه اس گلم مواظب خودت بمون رفتم ولی سپردمت دست خدای مهربون