لیلای منی

دل را مشکن داری تو که رحم دل مرا شکسته ای به میلی مجنون‌‌توام لیلای منی بیا برس به داد من تو لیلی بی تو‌چه کنم در حسرت تو نرو نزار بمیرم از فراغت دل را تو ببین آمد به سخن ز اشک آه خود نوشت برایت از کوی تو هرگز نروم جان جهانی هم جان منی عشق منی روح روانی هرجا که تویی جان من آنجاست ندانی من دانم او داند گفتم که بدانی من دانم او داند گفتم که بدانی (( از دوری تو که من نوشتم جانان منی تویی سرشتم دیگر شده ام جدا ز جانم ای آنکه تویی خود بهشتم )) از کوی‌ تو‌من هرگز‌نروم بگو چرا مرا ز خود برانی ای آنگه توی جانو دل من تو از خدا رسیده ای همانی خسته دلِ من افتاده زمین به شوق تو نفس کشیده ام من هرشب به دعا در سوز تبم ببین به آخرش رسیده ام‌‌ من ببین به آخرش رسیده ام من (( از دوری تو که من نوشتم جانان منی تویی سرشتم دیگر شده ام جدا ز جانم ای آنکه تویی خود بهشتم ))