نور

روزای بی تو آرامشم بود دلم که دادم بهت آرامشم کو بس با تو سردم نمیشه صبر کرد باید ازت رد شم مثل یه آدم خونسرد تو رو دیگه نمیخوام برو کاش ندیده بودم اصلا تو رو یهو ورق برگشت بریدم تهش تاریک شد جلوم ببین دستم سرده حرفات دیوونم کرده تو رو دیگه نمیخوام برو نمیشناسم اصلا تو رو گفتم با تو حال من خوشه شانس زد حالا منو میکشه نباشی رو مودم برمیگیردم به حال خوبم بعد تو میدونی همه جوره خوبه حالم بعدت میرسم به آرزوهای محالم شک تو دل من نی بی تو دیگه رو به راهم باید که جدا شه از تو دیگه راهم تو مثل نور بودی توی تاریکی فرق عشق و نفرت چه مرز باریکی با تو دیگه (با تو دیگه) انگاری تو قفسمو هوای تو (هوای تو) دیگه داره میگیره نفسمو تو رو دیگه نمیخوام برو کاش ندیده بودم اصلا تو رو یهو ورق برگشت بریدم تهش تاریک شد جلوم ببین دستم سرده حرفات دیوونم کرده تو رو دیگه نمیخوام برو نمیشناسم اصلا تو رو گفتم با تو حال من خوشه شانس زد حالا منو میکشه نباشی رو مودم برمیگیردم به حال خوبم (چرا انقد به چشم تو بد بودم) (انگار جلو راه تو من سد بودم) (کم گذاشتی ولی واست صد بودم) (صد بودم) (صد بودم) (چرا انقد به چشم تو بد بودم) (انگار جلو راه تو من سد بودم) (کم گذاشتی ولی واست صد بودم) (صد بودم) (صد بودم) (چرا انقد به چشم تو بد بودم) (انگار جلو راه تو من سد بودم) (کم گذاشتی ولی واست صد بودم) (صد بودم) (صد بودم) (چرا انقد به چشم تو بد بودم) (انگار جلو راه تو من سد بودم) (کم گذاشتی ولی واست صد بودم) (صد بودم) (صد بودم) (ماهان بهرام خان) (محمدضا رهنما)