مدار تکراری

رنگ ترحیمه حال و روز دلم شکل ایام سوگواری تلخ بعد آوارگی و در به دری مثل عکسای یادگاری تلخ تو سرم بوی سدر پیچیده تنم اما هنوز بی کفنه چشمای مُرده ی توی آیینه خیلی وقته شبیه چشم منه خستم از این مدار تکراری زندگی با تِم خودآزاری ثانیه های گنگ و سردرگم طعم کابوس توی بیداری توی باتلاق خاطره غرقم دست و پا می زنم، غم انگیزه بعد این خوابای زمستونی پشت اسفند باز پاییزه از درون پوک می شم و دائم نبش قبر میکنم خوشی هامو زنده ام اما تو یه برزخ کاش دنیا عوض کنه جامو خستم از این مدار تکراری زندگی با تِم خودآزاری ثانیه های گنگ و سردرگم طعم کابوس توی بیداری