از گرد و غبار دل طوفانی تاریخ
بیرون زده مردی ز صف حادثه سازان
سرداد به سرداری و سردار سران شد
بنوشت به افسانه و اسطوره مان شد
بنشسته به هر سوی مریدان شیاطین
استاده دگر سوی، تجلی گه یزدان
او آب زلالست و دلش چشمه ی رحمت
باید که بنوشند ز دلش آب کویران
بر هر جگر سوخته از درد تو داغیست
چون آتش سوزنده که در قلب عزیزان
آزادی و آزاده زنام تو شرف یافت
ای معرفت نیک و بد ای آیه ی ایمان
از گرد و غبار دل طوفانی تاریخ
از گرد و غبار دل طوفانی تاریخ
ای بر سر نیزه، سر تو قاری قرآن
ای بر سر نیزه، سر تو قاری قرآن
ای بر سر نیزه، سر تو قاری قرآن
