ما افسانه ایم
من سایه ای توی گوشه بودم
انعکاس فردای تو بودم
یه آدم ساده زیر پوستم
تا اینکه اومدی شدی دوستم
منتظرُ فرصت طلب، دو پادشاه
بدون تاج و تخت، بدون سپاه
یه قرن افسانه پشتمونه
رده قهرمانای بی نشونه
حرفها رودن، میگذرن مثل دودن
رفیقا هستن، توی تاریکی نورن
طلا و شُهرتو کنار گذاشتن
رسم مردونگیو بجا گذاشتن
ما افسانه ایم، ساخته‌ی دستشون نیستیم
از خاکستر پا میشیم، می‌ایستیم
حرفامون ناگفتست، قلبمون میخونه
خاطره هامونُ فقط، رفیقمون میدونه
ما افسانه ایم، پی تیپّتون نیستیم
سیرتُ دیدیم پی صورتا نیستیم
نخواستیم بمونی یا اسممونُ بدونی
امشب خدا میخواد، که همرامون بخونی
خواستن مارو از هم جدا کنن
این پیوند قدیمی رو فنا کنن
من فقط میخوام تورو صدا کنم
یه آتیشی تو دنیا به پا کنم
نه قهرمانم، نه قدیس این شهر
فقط تورو دارم که آرومه این سر
کتابی هستی که من زیاد نخوندم
سر زنگ معرفت زیاد نموندم
نفس بکش رفیق من
بی من الان نرو بهشت
خودت گفتی سرنوشتو
میشه که از سر نوشت
نه تاجی برای پوشیدنه
نه تختی برای تصاحب
وقتی کارت بخشیدنه
تو پادشاهی با تفاضل