گم شده بودم و شَبی نام تورا بلد شدم
بین هـــــزار کوره راه، دل به دل تو راه داشت
دل به دل تو دادم و شبانه راهی اَت شدم
دلم به راه قرص بود که راه قرصِ ماه داشت
یک نفس است تا به تو ای تو همیشه دور و دییر
این دو سه گام آخری دست مرا کمی بگیر
گذشتم از همه عالم به دیدن تو رسیدم
اگرچه درد کشیده ام در آسمان دلت از رهاییِ تو چشیده ام
قطره ای از تو ریخته به خاک خلقتِ دلم
وَ هر چه عقل سست شد شانه ی عشق محکم است
رام نمیشود دلم دست خودش نبود و نیست
پیش نگاه کردنت کوه تحمل اش کم است
یک نفس است تـا به تو ای تو همیشه دور و دیر
این دو سه گام آخری دست مـرا کمی بگیر
گذشتم از همه عالم به دیدن تو رسیدم
اگرچه درد کشیده ام در آسمان دلت از رهاییِ تو چشیده ام
End
