بال رویایی عشق

نه عقابم نه کبوتر اما نه عقابم نه کبوتر اما چون به جان آیم در غربت خاک بال جادویی شعر بال رویایی عشق میرسانند به افلاک مرا میرسانند به افلاک مرا اوج میگیرم اوج میگیرم اوج میگیرم میروم سوی جهانی که در آن همه موسیقی جان است و گل افشانی نور همه موسیقی جان است و گل افشانی نور همه گلبانگ سرور نزده بال و پری بر لبِ آن بام بلند نزده بال و پری بر لبِ آن بام بلند یاد مرغان گرفتار قفس یاد مرغان گرفتار قفس می کشد باز سوی خاک مرا می کشد باز سوی خاک مرا