یعنی چی نمیشه

یعنی چی نمی شه داد قایقا رو هل؟ زِبونه بند اومده و واژه های قفل می شه عاشقانه جنگید، عاشقانه کُشت عاشقانه ایستاد، عاشقانه مُرد من تنها و دنیا که روبه رومه، چشم تو چشم دلا می لرزه، نمی مونه خشت رو خشت زیر چارچوبا قایم شین ولی اونارَم می شکونم، اَ تعجب نمی مونه پلک رو پلک ترس اَ جنگ برای آزادی مثِ تاریکی محض و ترس اَ مشعله همه فکر رفتن رد پای اشکا روی تپه های گونه ها و مرگ شون کنار مرز لبخند خودتو بتکون، این ابتدای جاده س کی گفته این جنگ عادلانه س؟ بیا واسیم رو بلندترین صدایِ عالم چشاتو وا کن، اینجا یه جای تازه س اگه حرفاتو هیچ وقت نمی فهمن اگه تنهایی و باهات نمی گردن اشکال نداره، همه نمی فهمن اگه باهات هیچ وقت نمی خندن اگه حرفاتو هیچ وقت نمی فهمن اگه تنهایی و باهات نمی گردن اشکال نداره، همه نمی فهمن یعنی چی نمی شه؟ می زنم آسمون رو زمین بریزه اینکاره کارو تا وقتی تموم نکنه که خونه نمی ره می زنم لب تیغم اَ لب دشمن یه بوسه بچینه تو هم بدون شاید یه رو ببینی همه شدن غریبه هرچی که دست می زنی به تنهایی شبیهه شَک توی کمینه، به خودت برس انگار خود واقعیت یه جای دیگه س، تو یه قرینه اَ اولم این یه دیوانگی بود که عاقلانه بود باس قاطعانه ایستاد، قاطعانه موند زندان و جنگ نابرابر حلقه های زنجیر، هاله های نور ناامیدی روانتو نشونه میره بدون میوه، بدون ریشه یه کُنده که منتظره بسوزه سینه غبطه ای که تو گلو نمیره ولی تحمل کن، فقط یه روز دیگه اگه باهات هیچ وقت نمی خندن اگه حرفاتو هیچ وقت نمی فهمن اگه تنهایی و باهات نمی گردن اشکال نداره، همه نمی فهمن اگه باهات هیچ وقت نمی خندن اگه حرفاتو هیچ وقت نمی فهمن اگه تنهایی و باهات نمی گردن اشکال نداره، همه نمی فهمن یعنی چی نمی شه؟ کاری می کنیم ببینی شد نفسای آخرو بزنه، بمیره صبح دستی که دست به دامنه، نمی شه مُشت براندازو به هر کسی که نمی شه گفت اراده ی آهنی مون نمی شه ذوب حتی اگه آسمون آتیش بگیره، بگیره گُر بریزه سرب، اراده هامون نمی شه شُل من وایسام، منو نمی شه کُشت منم و راه، منم و مقصد منم و باد، منم و مشعل منم و خاک، منم و نبضم ولی من اگه تو نباشی، منم و سنگر زانو می زنم رو زمین سرد عهد می بندم دشمن بمیره، بریزه اشک سرنوشتو می گیرم تو مُشت، بگیره درد دست یه ایران رو شونمه تا بمیرم تَش اگه باهات هیچ وقت نمی خندن اگه حرفاتو هیچ وقت نمی فهمن اگه تنهایی و باهات نمی گردن اشکال نداره، همه نمی فهمن اگه باهات هیچ وقت نمی خندن اگه حرفاتو هیچ وقت نمی فهمن اگه تنهایی و باهات نمی گردن اشکال نداره، همه نمی فهمن اگه باهات هیچ وقت نمی خندن اگه حرفاتو هیچ وقت نمی فهمن اگه تنهایی و باهات نمی گردن اشکال نداره، همه نمی فهمن اگه باهات هیچ وقت نمی خندن اگه حرفاتو هیچ وقت نمی فهمن اگه تنهایی و باهات نمی گردن اشکال نداره، همه نمی فهمن