فانوس

وای از این عمر که یک لحظه دریغ
سهل و آسان نگذشت
سبزه زاران من از قحطی باران مردند...

خشکه زارم منو از
رحمت باران تو مایوس شدم
ماه من رفتی و من
اسیر چشم پیر سوسوزن فانوس شدم
ماه من رفتی و من
از تو که مایوس شدم
اسیر فانوس شدم
عشق من رفتی و من
از تو که مایوس شدم
اسیر فانوس شدم
سالهاست خشکم و خشکیده لبم
سالهاست در عطش عشق تو در تاب و تبم
آره در تاب و تبم
سالهاست در عطشی میسوزم
چشمه ی آب سرابی ز تو من می طلبم
آره من می طلبم
آن کویر خشک و سوزان تو از دشت من آبادتر است
آره آبادتر است
ابر زندانی شبهای تو از
ماه آزاده و شبگرد من آزادتر است
آره آزادتر است
آره آزادتر است
عشق من رفتی و من
از تو که مایوس شدم
اسیر فانوس شدم
ماه من رفتی و من
از تو که مایوس شدم
اسیر فانوس شدم