مقام دهکردی

نه افلاطون کند فکری به حالم
نه جالینوس داند من چه حالم
علاج درد مو را کس ندونه
بیا مطرب بزن تا مو بنالم
تو که نوشم نه ای نیشم چرایی؟
تو که یارم نه ای پیشم چرایی؟
تو که مرهم نه ای زخم دلم را
نمک پاش دل ریشم چرایی؟
شو به زنجیر غمم روز به بینوایی
حسرت خال لوت بردم به گدایی