ترافیک

خسته ام از این همه غم، از چراغای مزاحم
از همین دلهره هایی که باهام همراهه دائم
بیا تا ورق بزنیم فصله ممنوعه ی کتابو
پشت پا بزنیم امشب این همه سوال نابو
شعر من شبیه صبره، توی ترافیکه همت
یه جنازست که میخواد پاشه از رو تخت نکبت
توی این شهر پر از دود که نفس کشیدن جنگه
دل من واسه یه لحظه خنده های تو چه تنگه
اگه از تو نمیگفتم، واژه هام تشنه می‌مردن
توی این قمار وحشی همه بازی هارو بردم
اگه از تو نمیخوندم، سهمم از دنیا همین بود
یه وجب طناب دار و یه مشت آرزوی مفقود