تو بهونه ی نوشتنی برام حرفی بزن
بگو از دنیاو ازین آدما از حست بمن
هوای دلم چه ابری میشه وقتی ک سکوت میکنی
توی بدترین شرایط حتی با ی حرف ساده
حالمو خوب میکنی منو مبهوت میکنی
عزیزم همه ی دنیای من شدی
عزیزم امید فردای من شدی
میریزم هرچی که دارم ب پاتو
خیلی دوس دارم صداتو
تو همون حسی که من تو همون هستی که من
تا ابد میخوامش
تو همون رویای من آبی دریای من ی حس
آرامش
کاش میدونستی ک من بدجوری عاشقتم
قلبتو میخوامش
قلم و کاغذ به دس همیشه پشت پنجرس دلی ک میخوادت،
ی فکری کن به حالش
