شب های لامینور

شب شد، فرمونو محکم‌تر بگیر
چِشا تو آینه، می‌گن کجا بریم؟
صورتت سایه،نگات پر ستاره
دل من روشن، رو حالت زوم شده‌
بیا تو شبای لامینور من
بیا تو ضربِ تندِ این دل
تو فقط بگو “بیا”، راهو بلدم
منو ببر نزدیک‌تر به چشات (آره)
بیا تو شبای لامینور من
جاده بلنده، حوصله‌مون کم
اگه بگی “بمون”، می‌مونم اصلاً
تا صبح بچرخیم تو رویات، خانوم
ضبط تا ته، بسه حرف اضافه
می‌رقصه دستت رو شیشۀ سمتِ من
می‌گی: "آروم‌تر"، می‌گم: "بیا جلو‌تر"
می‌خندی، می‌لرزه فرمون زیر دستم
بیا تو شبای لامینور من
بیا تو ضربِ تندِ این دل
تو فقط بگو “بیا”، راهو بلدم
منو ببر نزدیک‌تر به چشات
بیا تو شبای لامینور من
جاده بلنده، حوصله‌مون کم
اگه بگی “بمون”، می‌مونم اصلاً
تا صبح بچرخیم تو رویات، خانوم
نوره شهر از رو چشات می‌پره
هی نگا می‌کنی، هی گُم می‌کنم خط
می‌گی: "تو جدی‌ای؟" می‌گم: "بدجور"
می‌ذاری دستتو رو زخم‌های قدیمم، قطع
بیا تو شبای لامینور من
بیا تو ضربِ تندِ این دل
تو فقط بگو “بیا”، راهو بلدم
منو ببر نزدیک‌تر به چشات
بیا تو شبای لامینور من
جاده بلنده، حوصله‌مون کم
اگه بگی “بمون”، می‌مونم اصلاً
تا صبح بچرخیم تو رویات خانوم
اگه فردا هیچی یادمون نموند
همین امشب، همینه قانونه‌مون
تو بگو وایسا، رو همین سرعت
من فقط می‌خوام گیر کنم تو چِشات، بدجور (آره)
بیا تو شبای لامینور من
بیا تو ضربِ تندِ این دل
تو فقط بگو “بیا”، راهو بلدم
منو ببر نزدیک‌تر به لب‌هات (نزدیک‌تر)
بیا تو شبای لامینور من
جاده بلنده، حوصله‌مون کم
اگه بگی “بمون”، می‌مونم اصلاً
تا صبح بچرخیم تو رویات خانوم