آمدی از من گریزان
آشنا با من صدایت
گفته بودم وقت رفتن
میکند روزی رهایت
دیدی آخر با وفایت
قصه گفت از بی وفایی
از کنارت رفت و گفتی
ای دریغ از آشنایی
با دلی آکنده از غم
آمدی مات و پشیمان
در نگاهت می درخشد
آن قرار و عهد و پیمان
گرچه از عشقم گذشتی
خسته دل ماندم به راهت
تا بیایی شاید از ره
این زمان بخشم گناهت
همچون دوران گذشته
سر دهم بهرت ترانه
سر به روی شانه تو
می گذارم عاشقانه
