کافه

توی کافه من نشستم چشم به در روبه خیابون
هنوز نیومده بودی دلِ من پاره میشد آروم آروم
چه آشوبی شده بود تو دلِ من واسه ی این بار دیدنت
واسه ی این قهرِمون،واسه ی شنیدنت
با توام لیلای دلم حرص دربیار لعنتی
گاف دادی میخوای با حرف حل کنی ،فریاد نداره با تو صحبتی
با توام لیلای دلم حرص دربیار لعنتی
گاف دادی میخوای با حرف حل کنی ،فریاد نداره با تو صحبتی
حالِ این دل اسمش عشقه، زنده بودن رسمش عشقه
وجودت، همه زندگیه من زندگی توی بهشته
درسته گاهی تو بد حرصم میدی، اما عشق توی چشاته
اینو بدون سند این دلِ من ، متعهد به نگاته...
با توام لیلای دلم حرص دربیار لعنتی
گاف دادی میخوای با حرف حل کنی ،فریاد نداره با تو صحبتی
با توام لیلای دلم حرص دربیار لعنتی
گاف دادی میخوای با حرف حل کنی ،فریاد نداره با تو صحبتی