تماشای تو

دل اگر عاشقِ آن مستِ دو چشمان نبود
عمر بی‌لطفِ نگاهِ تو مگر جان نبود
منِ دلتنگ، که در سینه فقط آه به‌جاست
تا تو آمدی، ای عشق، دل شادان نبود
لبِ تو چشمهٔ جان بود و نگاهت تبِ عشق
بی‌تو در سینهٔ من رغبتِ درمان نبود
هر نفس با تو نفس می‌کشم از شوقِ حضور
بعدِ تو هیچ دمی لایقِ این جان نبود
با تماشای تو فهمیدم از این عالم عشق
هیچ لذّتی چو دیدارِ تو، آسان نبود
تو که آمدی، شبم رنگ سحر را بگرفت
ورنه این خسته دگر زنده زِ طوفان نبود
گرچه دنیا همه بی‌مهری و تردید و غم است
با تو اما دلِ من آن دله ویران نبود
با عبورِ تو دل خسته‌ی من جان می‌گرفت
شوق بودنت در این دل ز تو پنهان نبود
آمدی، قامتِ این خسته دوباره قد کشید
بی‌تو حتی نفسی لایقِ پایان نبود
در گذرگاهِ شبِ سردِ دل غم زده ام
هیچ نوری بجز از چشمِ تو تابان نبود