Khab Dar Bidari

اینجا بر تخت سنگ
پشت سرم نارنج زار
رو در رو، دریا مرا می خواند
سرگردان نگاه می کنم
می آیم
می روم
آنگاه در می یابم که همه چیز
یکسان است و با این حال نیست
آسمان روشن و آبی
کنون ابر و ملال انگیز
سپید پوشیده بودم با موی سیاه
اکنون سیاه جامه ام با موی سپید
می آیم
می روم
می اندیشم که شاید خواب بوده ام
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
خواب بوده ام
خواب دیده ام
عطر برگ های نارنج
چون بوی تلخ خوش کندر
رو در رو، دریا مرا می خواند
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
خواب دیده ام
اما همه چیز یکسان است و با این حال نیست
آسمان روشن و آبی
کنون تلخ و ملال انگیر
سپید پوشیده بودم با موی سیاه
اکنون سیاه جامه ام با موی سپید
می آیم
می روم
می اندیشم که شاید خواب بوده ام
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
خواب بوده ام
خواب دیده ام
عطر برگ های نارنج
چون بوی تلخ خوش کندر
رو در رو، دریا مرا می خواند
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
خواب دیده ام
اما همه چیز یکسان است و با این حال نیست