اندک اندک جمع مستان
یار ما و یاور ما
اندک اندک می پرستان
تاج عالم بر سر ما
خوش به حال سوته دلی
که رها شد با ایشان
به ضمانت درویشان
از رو عادت به رفاقت
دل ما را ساده بردی
تن سرد این غریبو
تو به خشم شب سپردی
از قفس تا به رهایی
مرگ بر رنگ سیاهی
یا هو ضامن آهو
نفس هم نفسم کو
مرگ مرغ در قفسم کو
فرقه فرقه فرقه من تو
ماه شام آخر من تو
ای عشق دست به سرم کن
پی شب در به درم کن
با جنون هم سفرم کن
تو برقص ای باد بهار
هو
تو بگو باز از غم یار
هو
زنده باد در حلقه دار
شب جشن این دیدار
همه خواب و ما بیدار
چه غمی دارد دلشان
هو
پر درد است دامنشان
هو
بی ستاره است هر شبشان
من و تو ما و ایشان
به ضمانت درویشان
اندک اندک جمع مستان
یار ما و یاور ما
اندک اندک می پرستان
تاج عالم بر سر ما
خوش به حال سوته دلی
که رها شد با ایشان
به ضمانت درویشان
آهای آهای کی پس خدا بود
کی پشت چین پرده ها بود
آهای آهای کی ناخدا بود
از عشق میمرد و بی صدا بود
تو خدایی تو ناخدایی
تو بی صدا و با صدایی
تو کجایی بگو به عالم
که مشت ما و پشت مایی
دل به دریا اگر زدی بزن و با دریا باش
آب، باد، آتش و خاکی
فکر چشم تر ما باش
اندک اندک جمع مستان
یار ما و یاور ما
اندک اندک می پرستان
تاج عالم بر سر ما
خوش به حال سوته دلی
که رها شد با ایشان
به ضمانت درویشان
(که رها شد با ایشان)
(به ضمانت درویشان)
(که رها شد با ایشان)
(به ضمانت درویشان)
(که رها شد با ایشان)
(به ضمانت درویشان)
(که رها شد با ایشان)
(به ضمانت درویشان)
