Ala Ey Ahooye Vahshi Kojaei

الا ای آهوی وحشی کجایی؟
مرا با توست چندین آشنایی
دو تنها و دو سرگردان، دو بیکس
دد و دامت کمین از پیش و از پس
بیا تا حال یکدیگر بدانیم
مراد هم بجوییم ار توانیم
که می بینم که این دشت مشوش
چراگاهی ندارد خرم و خوش
که خواهد شد بگویید ای رفیقان
رفیق بی کسان، یار رقیبان
مگر خضر مبارک پی در آید
ز یمن همتش کاری گشاید
گشاید
چو آن سرو روان شد کاروانی
ز شاخ سرو می کن سایه بانی
لب سر چشمه ای و طرف بجویید
نم اشکی و با خود گفت و گویی
به یاد رفتگان و دوستداران
موافق گرد با ابر بهاران
چو نالان آیدت آب روان پیش
مدد بخشش ز آب دیده خویش
نکرد آن همدم دیرین مدارا
مسلمانان، مسلمانان خدا را
مگر خضر مبارک پی تواند
که این تنها به آن تنها رساند