هواتو دارم تو هر نفس نفس نفسم
جز پیش تو هرجا باشم تو قفس قفس قفسم
یه دنیا رو گشتم، ولی باز فراموشت نکردم
جهان‌گردیِ من همینه که یک عمر دورت بگردم
توی خیابونات من عاشقی کردم
مرگ من اون روزه که از تو برگردم
بمیرم نبینم که حسرت
تو قلبای مردم بشینه
بمیرم نبینم که گریه
تو چشمای این سرزمینه
ایران
نبینم که غمگینه حالت
نبینم که زخمیه بالت
نبینم گرفته‌ست
هوای جنوب و شمالت
ایران
فدای خاک لبریز غرورت
فدای آسمون غرق نورت
چه دردی کشیدی
فدای عاشقای صبورت
به عمرِ یه تاریخ، فقط درد و دردی
چقد ضربه خوردی و سر خم نکردی
بمیرم واسه غنچه‌هایی
که نشکفته رو شاخه موندن
بمیرم واسه مادرایی
که با گریه لالایی خوندن
