باران که میبارد تو می آیی باران گل باران نیلوفر
باران مهر و ماه و آیینه باران شعر و شبنم و شبدر
باران که میبارد تو در راهی از دشت شب تا باغ بیداری
از عطر عشق و آشتی لبریز با ابر و آب و آسمان جاری
غم میگریزد غصه میسوزد شب میگدازد سایه میمیرد
تا عطر آهنگ تو میرقصد تا شعر باران تو میگیرد
تا شعر باران تو میگیرد ...
از لحظه های تشنه ی دیدار تا روز های با تو بارانی
غم میکشد ما را و میبینی دل میکشد ما را تو میدانی
دل میکشد ما را تو میدانی ...
