موهایش

دل سپردم که نگهدار دلم باشی تو
ناجی بی کسی ام ، یار دلم باشی تو
تا بدیدی دل و دلدار دلم گشتی تو
باعث رنجش و آزار دلم گشتی تو
تا که موی سیهش کنج دلم جایش شد
رنگ روزگار من همرنگ موهایش شد
من شدم شاهد عشقی که میان تو و اوست
صاحب بغض بزرگی که همیشه به گلوست
از پدیداری این عشق ، از آشنایی ما
هیچ زمان درک نکردم که چه بود قصد خدا
تا که موی سیهش کنج دلم جایش شد
رنگ روزگار من همرنگ موهایش شد