جغرافیای تو

دارم از اندوه میمیرم دهانت را بده

آن دهان تازه ی نعنا نشانت را بده

چین به ابروها مزن چین چین بزن

دورم برقص

گوشه ای از عطر آذربایجانت را بده

هفت لنگ دل فدای هفت رنگ دامنت

خم شو و یک سکه از رنگین کمانت را بده

رفتیو آواره ایل و تبار خود شدم

باشت را از من بگیرو کندوانت را بده

عشوه کن ترتیب کار دوستانت را بده

عشوه کن ترتیب کار دوستانت را بده

عشوه کن ترتیب کار دوستانت را بده

دختر شب های سبلان

شبی با من بمان

با عسلهایت تقاص دودمانت را بده

اختیار زاگرس را میدهم رسما به تو

هر چه میخواهی ببر سطار خانت را بده

روسری را باز کن حالا بخند و ناز کن

چشمهایت را ببند و سرمه دانت را بده

بوی جوی مولیان می آید از پیراهنت

سهم حسرت های یار مهربانت را بده

عشوه کن ترتیب کار دوستانت را بده

عشوه کن ترتیب کار دوستانت را بده