منم یکی مثل خودت
مثل دو تیکه آینه
خنده‌ی تلخ تو دیگه
گریه به احوال منه
تو از منم خسته‌تری
خسته‌ای از خاکستری
خسته از این همه سفر
خسته از این دربه‌دری
غریبه با هر آشنا
فراری از حرف همه
زخم غزل تو قلب تو
پشتت از عاطفه خمه
منم یکی مثل خودت
بغضمو از خودت بدون
درد من و تو بی‌شماره
منم یکی مثل خودت
با من ترانه‌مو بخون
تو این شبای بی‌ستاره
ساکن این قفس شدی
ناباور و شکسته‌بال
درگیر جون سپردنی
از شهوت پرواز محال
منم یکی مثل خودت
بومیِ این قفس شدم
عاشق پر کشیدنم
از حسرت دنیای خیال
منم یکی مثل خودت
بغضمو از خودت بدون
درد من و تو بی‌شماره
منم یکی مثل خودت
با من ترانه‌مو بخون
تو این شبای بی‌ستاره
