يادمه بچه بوديم تو گذشته هاي دور
اون زمان كه قلب ما پر بود از شادي و شور
روزي که تورو ديدم موهاتو بافته بودي
با گل سفيد ياس گلوبند ساخته بودي
روزي که تورو ديدم موهاتو بافته بودي
با گل سفيد ياس گلوبند ساخته بودي
يادمه روي درخت دوتا دل كنده بوديم
سال بعد از اون كوچه ما ديگه رفته بوديم
شايد اون دلا ديگه خشکيده رو ساقه ها
شايد هم بزرگ شده زير بال شاخه ها
چه روزاي خوبي بود ولي افسوس زود گذشت
تا يه چشم به هم زديم روز و هفته ها گذشت
