بی تو

شب تو نباشی و من نفسی که بدون تو می کشم آه منه
عمر که خلاصۀ ناخوشی و غم و قصۀ بخت سیاه منه
بغض که همیشه حوالی چشم من و نفسای تو می گذره
عشق سفری که جنون منو ز نبود تو تا به کجا ببره
تو همون نفسی تو همون سحری تو نباشی و من شب و در به دری
تو تمام منی همه جان و تنی من و عاشقی و من و بی خبری
من و اشک و شب و/من و سوز و تب و تو بخوابی و من نکشم نفسی
تو و هر هوسی/تو و عشق کسی من و واهمه ای که به من نرسی
اگر چه زخم خورده به قلب و روح و جانم
دوباره بار غم را به دوش می کشانم
سکوت می کنم تا ترانه ای بخوانم
دوباره می نویس ز روزگار تارم
خیال میکنم تو نشسته ای کنارم
تو را به دست بیتی زشعر می سپارم