پول ها

خسته ام از این خوابایِ بَد ، که از تو میبینم اشکام میریزن بی حس بِت این بار میرم یه جاهایِ بد ، که تو نیستی نه آروم میشینم ، خیره به دیوار کینه به کنار نمونده اعتمادی بِت زندگیم شده یه جورِ غیرِ عادی چِرت میگفتی حال نمیده اصلاً نه عشقِ مادی بِت تهش همین میاد با این عشوه ها گیرت میکنه اشتباه سیرِت به زِی بد بلدی حرفه ای بد در حدی که نشنیدم قِصه ای بدتر از این کجاست این ساعتِ شب ، حرفاشو باید به چپ بدم تا راحت بشم ، نمونم بازم به شک رفیقِ جمعه ــَم یا همون شریکِ جرم ندیدم من کلاً یکی شبیهِ تو آروم بود همه چی شد قضیه تند پول مِلاک نبود آره بود هزینه رُند میدن این خوابا عذابم ، بر میاد کارا از آدم اِنقد خراب نبوده من تا حالا هیچوقت اعصابم بخوام برگردم ، برا من دو قول فسخه! میدونی تو نباشی برنامه تُپُل هست خسته ام از این خوابایِ بَد که از تو میبینم اشکام میریزن بی حس بِت این بار میرم یه جاهایِ بد ، که تو نیستی نه آروم میشینم ، خیره به دیوار عادت دارم بحثا باز شن باز أ تازه من طاقت دارم ولی آخه تا اندازه با این تیکه ها نمیشه کامل راحت آخر پازل تو لُپِ مطلبو بگو ، به من راحت واضح نبودیم دو دل برا هم ، تو بودی موردِ علاقم با من داشتی تو کِی شبا غم میشدی اوکی در آخر جرقه بام تیک خورد ، بعد با هم فابریک تو صاف و ساده تصمیمامون ، تا آخر کار پیچ خورد تنهایی بود ناچار برام ناچار برام سرد ، تو بودی آچار فرانسم برنامه شل توو خونه ، میزدی تا چهار برام حرف گفتی تو با منی رُک ، عشقای آخریم شکر فِک کردم موندگاری ، دوباره باز پَری شو باز رو برف ردِ پامو پیدا میکنم آسونتر ، میشم یکی واسه خودم خسته ام از این خوابایِ بَد که از تو میبینم اشکام میریزن بی حس بِت این بار میرم یه جاهایِ بد ، که تو نیستی نه آروم میشینم ، خیره به دیوار