تا به کی ازین دل آزاری ها
کار بیدلان بود زاری ها
خونین تر از لاله و گل، دل از وفاداری شد
جز غم ندیدم ثمری، از این وفاداری ها
ای شعله مهر و وفا، آفت جان و تنی
چند ای بلای دل و جان، آتش به دلها فکنی
ای خاک پایت تاج سر من
بر خاک راهی گاهی نگاهی ، ای دلبر من
دور از تو ریزد ، چشم تر من
خونابه دل، در ساغر من
بازآ که بی رویت بهار عمرم دی شد
شب جوانی طی شد
