جنگ جهانی

بى سرزمين بودم تا وقتى كه چشمات من رو پناهم داد افتاد به جونم جنگ جهانى شد بين منو قلبم از وقتى فهميدم عاشق تو بودم كاش چند سالى زودتر تورو ميديدم من حيف نفس هايى كه بى تو كشيدم آرامش اين دل معنى اسمت شد از وقتى من روحم تسخير عشقت شد شدم يه تبعيدى كه هر روز عمرش آرزوش اينه بخشش نگيره جاى دلم امنه پيش چشاى تو آخه آروم ترين جاى زمينه حس جنون ميده وقتى كه ميفهمم انگارى آتش بس دستور اين جنگه حكم ابد داره تا آخر عمرش اونى كه مثل من از صلح فرار كرده