مولانا

پیر من و مراد من درد من و دوای من فاش بگفتم این سخن شمس من و خدای من (مولانا) برق اگر هزار سال چرخ زند به شرق و غرب از تو نشان کی اورد شمس من و خدای من من پیر فنا بودم جوانم کردی من مرده بودم ز زندگانم کردی من پیر فنا بودم جوانم کردی من مرده بودم ز زندگانم کردی مولانا محو شدم به پیش تو تا که اثر نماند از شرط عجب چنین بود شمس من و خدای من(یا مولا) مات شدم ز عشق تو زان ک شه دو عالمی تا تو مرا نظر کنی شمس من و خدای من من پیر فنا بودم جوانم کردی من مرده بودم ز زندگانم کردی من پیر فنا بودم جوانم کردی من مرده بودم ز زندگانم کردی