هوای شمرون

درشکه راه میره تو دلِ شهر
میونِ ازدحامِ گرمِ مردم
تو کوچه های باریک قدیمی
پیچیده بوی خوبِ نونِ گندم
تبِ فیلم فارسی های سینماها
صدای رادیو لامپی تو خونه
تماشای زن و مردای شیک پوش…
کلاه شاپو، با پالتو روی شونه
شبایِ لاله زار و نور و آواز
شبای رنگیِ تهرونو میخوام
من از این شهرِ دودی خیلی خسته‌م!
هوای برفیِ شمرونو میخوام
صفایِ حوضِ کاشیِ حیاط و
دوتا ماهی گلی، با چندتا گلدون
من عطر خوبِ شمعدونی رو میخوام
کنار طعمِ چایی، روی ایوون
منو ببر به روزای گذشته
به شهری که الان از یاد رفته
به کافه نادری عصرای پاییز
به سانسِ آخرِ «برباد رفته»