هر شب

باران یه بهانه برای غم دل بی سامان
که ببارد تو شوی قصه ی بی پایان
هر شب من بخاطره داشتن هی نماز خواندم
بردی تو زه من دل عقل و تمام ایمان را
بی تو بودن منصرف کرده مرا از بودنم من نمیشیند
دگر هر خنده ایی صورتم بر همه عالم می ارزد یه تار مو اصلا عشقم
اه از این دل که نداند عشقت شده افت جانم اما هر بار میخواهدت
چشمانت شکل عجیبیست عشق یه حس جدیدیست تورا بیشتر از خود
میخواهدت