من به هر شاخه نشستم
دل به هر دانه که بستم
سوگ تازه اي نوشته روي سينه ي شکستم
من اسير سرنوشتم
سرنوشت پير و زشتم
جاي حرف خوب بودن
حرف رفتن رو نوشتم
تو هنوز اول راهي
راه من ، راه تباهي
جفت پرواز تو بازه
جفت من کفتر چاهي
فصل من فصل خزونه
يه خزونه بي نشونه
حيفه از من ديگه گفتم
کارمن ديگه تمومه
تو سرانگشتاي بارون
من تولدي نديدم
گل گلدون حياط رو
توي تاريکي نچيدم
من سراينده دردم
عاشق گلهاي زردم
اما حتي ديگه امروز
شعرامم خط خطي کردم
تو هنوز اول راهي
راه من ، راه تباهي
جفت پرواز تو بازه
جفت من کفتر چاهي
