(باز آمد، باز آمد)
(باز آمد، باز آمد)
باز آمد، باز آمد
گل من بی خبر باز آمد
تو ببین که به صد ناز آمد
شیرین رو، مشکین مو
چون نرگس خندان رو
با ناز و طناز آمد
باز آمد، باز آمد
زنگ در به صدا در آمد
فصل بی خبری سر آمد
از دیروز عاشق تر
برداشتم قفلو از در
درو باز کردم آخر
بی تو با یاد تو سر کردم
گل عشقتو پرپر کردم
روزی صد بار به خدا مردم
تا جداییتو باور کردم
حالا که به قاب عکس تو عاشقونه تر عادت کردم
اومدی بشکنی قلبی رو که راضی به شهادت کردم
(گیتار)
باز آمد، باز آمد
گل من بی خبر باز آمد
تو ببین که به صد ناز آمد
شیرین رو، مشکین مو
چون نرگس خندان رو
با ناز و طناز آمد
بی تو با یاد تو سر کردم
گل عشقتو پرپر کردم
روزی صد بار به خدا مردم
تا جداییتو باور کردم
آسمون گریه میکرد با من
با صدای بغض آوازم
نسیم شب همصدا میشد
با ناله ی خسته ی سازم
باز آمد
باز آمد
