میخونم از چشمات

میخونم از چشات تو فکر رفتنی بغضم گرفته و لبخند میزنی چیزی بهم بگو شاید که لااقل باور کنم کمی دلواپس منی سخته تحمل این خونه بعدِ تو دنیا تو چشم من زندونه بعد تو باور نمیکنی من قسم میخورم مردن برای من آسونه بعد تو گفتی نگام کن این دیدار آخره باید جدا بشیم اینجوری بهتره باور نمیکنم این تو خود تویی میری که چی بشه کی پشت این دره حس میکنم هنوز بارونو رو تنم تو آینه با خودم هی حرف میزنم تو خواب هرشبم میشینی روبروم خیره شدی به چی دیوونه این منم من سختمه بخوام راهی کنم تورو طاقت ندارم این دنیای بی تو رو بیشتر از این نزار دیوونه شم بمون یا اینکه یه کمی آهسته تر برو