شیشه خورده

کشور نیستم ولی پرچم دارم ایرانم دشمن از هر وَر دارم خیلیا میخوان بکِشم دست از کارم همشونو جر میدم از بس هارم واسم مهم نبود زیاد داره میره اَ کفم همه آرزوهام چال شدن زیرِ هدفم حالا مث که یه سریا میخوان اَ ما ارثِ باباشون اینو خوب میدونن کجامونه هِیترا جاشون آ بگو کی میکنه این همه کارو این همه سالو بمونه بدره شیکمِ کارو بدون معشوقش یه جا میزنه نارو چرا میخوان همه خون ببینن جیگرِ ما رو ها؟ چرا شاکی ان اونا که حامی نیستن شل کنی میرن عجیبن اَ ماهی لیز تر خوب مو به مو از بَرن همه شعرامو نرقصم به سازشون میخوان کنن خفه صدامو چرا؟ خوبه حالم تا کور بشه چشایِ اون که نمیخواد ببینه ردیف و رو به راهم تو چی با تو چشِ بدو میشه کور کرد یا میخوای نفسمو ببُری با شیشه خُرده ات ، ها؟ جوادی مرد پیدا میشه؟ مشکل نامرد؟ مثِ ریگِ بیابون اونا میخوان دو روز دیگه ببیننم کفِ جوب میخوان مثِ یه سریا بگیرم من هم خفه خون همونا که تا میبینم میشه بلند دستشون همونا که میدن ما رو همه جا با دست نشون همونا که نمیره توو هیچ قاب نابی عکسشون بهشون بگو باشه گوشی دستشون بگو خوب با همه روشنیم اَ قصدشون که اینهمه خوردن اَ کو*مون هنوز بسشون نی ها؟ بابا باریکلا ، چه دلِ پُری دارین از ما مگه فروختین به کی ما چه هیزمِ تَر تقصیرِ منه مگه چشم و گوشت میخوره فریب؟ها؟ به همین سویِ چراغ میده دوستیِ همتون بویِ نفاق صبح مجنونی با جیگر و سینه ی چاک شب میخوای بخوابونی ما رو سینه ی خاک ، چرا؟ ولی حالا دیگه دیره داداش دل بی صاحاب به این بازی گیره داداش یه قدم هم عقب فکر نکنی میره داداش چون ، چشمِ بدشونه کتفه داداش