رفتی جدا شدی و من خاکسترم تو خونه موند از تو یه مشت خاطره از خونه یه ویرونه موند
نشد که سیر نگات کنم برای آخرین دفعه نشد رها بشیم از این دنیای دلگیر و خفه
شبیه یه فراری که گلوله ای تو تنشه بعد از تو کل زندگیم توی هراس و تنشه
بعد از تو حتی با خودم نمیتونم کنار بیام گیجم میون اینهمه دلواپسی های مدام
خو کرده بودم به چشات به اشک روی گونه هات هیچی نمیخواستم به جز آرامش توی صدات
تنهایى گاهی بدتر از سوختن میون آتیشه جز گریه هیچی مرهم دل شکسته نمیشه
شبیه یه فراری که گلوله ای تو تنشه بعد از تو کل زندگیم توی هراس و تنشه
بعد از تو حتی با خودم نمیتونم کنار بیام گیجم میون اینهمه دلواپسی های مدام
