شهید بی تکرار

دلم برات تنگه
شهید بی تکرار
یه قاب بی روحم
یه عکس رو دیوار
رها شد از دستم
قرار دل بی تو
من از تن خسته
شدم خجل بی تو
بدا به دنیایی
که شد فراموشت
خوشا به خاکی که
کِشت در آغوشت
رسیدی از غیرت
به هر چه دل بستی
جدا شدی از ما به قصه پیوستی
دلم برات تنگه
شهید بی تکرار
نگاه من ماته
به عکس رو دیوار
مثل علمداری که میجنگید
در آفتاب روز عاشورا
آب آور لب تشنگان بودی
سردار بی تکرار خوبیها
دلبستگی پایان تنهاییست
پیدا شدن آغاز ویرانی
باقی نمی ماند در آتش جز
انگشتر و دست سلیمانی