پرواز

بازآ ... ای آمدنت، نقطه ی آغاز ... جنس قدمت، غصه برانداز ... یک دم بنشین ای که حضورت؛ معنا بکند ماهیت واژه ی اعجاز ! خندیدنت ای جان، به دلم شور برانگیخت پژواک صدایت شده در جان من آواز حال دل پروانه و شم خوب خراب است تنها به هوایِ تو کند جرئت پرواز .. در پای تو ریزد ... دل از هر چه که دارد ... به میل تو زند زخمه بر اندام تن ساز ... بمان تا ببری هوش و حواس از سر دل، باز .. . بازآ ... جان را ... بی عشق مگذار