کمک کنین ای آدما فصلا زمستونی شدن خنده کمه روی لبا باز چشا بارونی شدن
یکی به ما خبر بده که از خوشی با خبره به ما که خسته ایم بگه خونه ی بهار کدوم وره
خونه ی بهار کدوم وره ...
تا وقت درمون میرسه رو زخمو بازش میکنن سنگ ریارو جای مهر سنگ نمازش میکنن
آخر خط که میرسیم خطو درازش میکنن
آهای فلک آهای فلک که گردنت از هممون بلندتره به ما که خسته ایم بگو
خونه ی بهار کدوم وره خونه ی بهار کدوم وره ...
تو شهرمون آخ بمیرم چشم ستاره کور شده مسافر امیدمون رفته از اینجا دور شده
نمیدونم باغبونا چرا تو دستا تبره به ما که خسته ایم بگین
خونه بهار کدوم وره خونه بهار کدوم وره ...
آهای فلک آهای فلک که گردنت از هممون بلندتره به ما که خسته ایم بگو
خونه ی بهار کدوم وره خونه ی بهار کدوم وره ...
