فکرای تو

بارون پاییز میزنه بازم دل من غم داره
تو که نباشی همیشه ماهو آسمون کم داره
مگه تو ستاره ی شبلی تار من نبودی؟
چرا پس آخر قصه منو اینجوری سوزوندی؟
دوباره فکرای تو میزنه شبا به سرم
اون همه خاطره رو چطور از یاد ببرم
با دوتا چشمای خیس توی این شهر شلوغ
توی هر کوچه ی شب تورو صدا میزنم
تو نباشی همه دنیام شبه تاریکه
دلت از من دوره اما غمت نزدیکه
نمیدونم چجوری باتو بگم دردو دلامو
به تو که بغضمو دیدی ولی نشنیدی صدامو