پرده نشین

اينجا برای از تو نوشتن هوا كم است دنيا برای از تو سرودن مرا كم است اکسیر من نه اینکه مرا شعر تازه نیست من از تو مینویسم و این کیمیا کم است گاهی تو را کنار خود احساس میکنم اما چقدر دلخوشی خواب ها کم است خون هر آن غزل که نگفتم به پای توست آیا هنوز آمدنت را بها کم است سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست در شعر من حقیقت یک ماجرا کم است