مستانه میگریزی

چون آهوی خرامان مستانه میگریزی از ما کشیده دامان مستانه میگریزی دل را نکرده درمان یکباره میشتابی سر را نداده سامان مستانه میگریزی ای چشم جان به راهت وی کام دل نگاهت چند از نبرده کامان مستانه میگریزی خود شعله در فکندی در نای عشق بازان وز آتشین کلامان مستانه میگریزی