مه هنوزَم به یه روزَم دلوم از تو دور نَبودِن
تو عزیزی باشتا فیسی که دلُم ایقد حسودِن
تو برام خاص که مه حساس و گنوغتوم گل مه
به یه لبخندِ مثِ قند تویِ دست اِتگه دلِ مه
مگه میشه مگه داریم که نَدِی جواب زنگُم
آخه به ی مه خیلی سختِن دوریِت گل قشنگُم
مه ئوم آروم تا کناروم تو اَتِی با خنده ئونِت
چه شیرینی که پسینی تو چِشِن چالِ گوپونِت
به بَر و رو چِش و اَبرو مثِ تو گلُم کسی نی
که همه خیره ت اَبودَن ایطوکا سرِ پسینی
مگه میشه مگه داریم که نَدِی جواب زنگُم
آخه به ی مه خیلی سختِن دوریِت گل قشنگُم
