جعبه سیاه

من همونم که تو جمع یه گوشه ساکت میشینم
تو که نیستی خودمو همیشه تنها میبینم
خستم از پازل زندگیم که بی تو میچینم
همیشه یه جالی خالی داره که گل میگیرم
جای خالی دلمه ، که پازله آخرمه
ساکته اما جعبه ی سیاهه خاطراتمه
اگه یکی بازش کنه فقط برام دست میزنه
وقتی میبنه سرپامو این دردا تو سینمه
بیا بیا بیا همینو میخواستی بیا
بیا بین تو نیستیو نشستم با کیا
دلم الان فقط یه شبه بارونی میخواد
بشوره ببره هر چی که یاده من میاد
خوده من
یه روزی تو‌یه چشمات گفتم عاشقتم
خود من همین زخمی که خوردمو باعثشم
چجوری به خودم بگم بسه وو قانع بشم