در مجلس ترحیمم اگر تار و دف آورد یا جای گلایل سر قبرم علف آورد
منعش نکنید این جگر آزرده ی طناز یک عمر به این شیوه دلم را به کف آورد
با رفتنش از ذوق مرا دائما انداخت با آمدنش یکسره شور و شعف آورد
پیغامبری ساخته بود از منو یک روز ایمان به غزلهای من بی شرف آورد
نفرین به مشامی که مرا یاد ندارد نفرین به نسیمی که مرا بی هدف آورد
نفرین به همین رود که برد آن طرف او را نفرین به عصایی که مرا این طرف آورد
پیغامبری ساخته بود از منو یک روز ایمان به غزلهای من بی شرف آورد
من کشتی آمال خودم بودم و رفتم او نیز برایم پسری ناخلف آورد
نفرین به مشامی که مرا یاد ندارد نفرین به نسیمی که مرا بی هدف آورد
نفرین به همین رود که برد آن طرف او را نفرین به عصایی که مرا این طرف آورد
نفرین به مشامی که مرا یاد ندارد نفرین به نسیمی که مرا بی هدف آورد
نفرین به همین رود که برد آن طرف او را نفرین به عصایی که مرا این طرف آورد
آی امان ...
