باور نکن خشمم و
جدی نگیر اخمم و
من پشت نقاب خجالتم پنهونم
محکم بگیر دستم و
من از سقوط خستم و
بی بالهای بودنت اینبار ، نمیتونم
یه حرف ناگفته تو دلمه
زندگی بی تو قاتلمه
شبیه جنگجویی که تنهاس
بی تو تا مرگ فاصلمه
بخواب رو موج طوفان تنم
ببار موهات و رو مرز ویرون شدنم
بخند به اشکهای فصل سوختنم
بجنگ با زمستون لب دوختنم
وقتایی که میترسم ، از این دنیای بی مقصد
تو شجاعت منی
از هر اوجی که افتادم ، بیشتر دل بهت دادم
چون تو طاقت منی
